Boże Narodzenie 2011 r.

Homilia abpa Józefa Kowalczyka, metropolity gnieźnieńskiego, prymasa Polski wygłoszona w bazylice prymasowskiej podczas Mszy św. w uroczystość Bożego Narodzenia

Gniezno, 25 grudnia 2011 r.

Puer natus est nobis, Filius datus est nobis!
Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany!
(Iz 9,5)

Drodzy bracia i siostry!
Tymi słowami pozdrawiam was i witam w uroczystość Bożego Narodzenia. Gromadzimy się w tej bazylice prymasowskiej, aby uwielbiać Boga, Stworzyciela nieba i ziemi, Odkupiciela człowieka, za historyczne wydarzenie, jakie miało miejsce w Betlejem przed dwoma tysiącami lat. Mamy pełną świadomość tego, że taka sama dziękczynna Msza święta sprawowana jest w Betlejem w miejscu narodzin Mesjasza. Duchowo więc jesteśmy w Betlejem Judzkim, na tej ziemi, którą Bóg sam wybrał na miejsce narodzin Syna: Ziemi Świętej, Ziemi Bożego Adwentu. Po długim oczekiwaniu nastąpiła wreszcie pełnia czasu (Ga 4,4) i Bóg postanowił przyjść do człowieka w swoim Synu. Mamy Boże Narodzenia!

Zgromadzeni w prymasowskiej bazylice gnieźnieńskiej jesteśmy też zjednoczeni z tymi wszystkimi, którzy gdziekolwiek na ziemskim globie uczestniczą w dziękczynnej liturgii uroczystości Bożego Narodzenia. Dobrą nowinę przyniósł kiedyś anioł ludom i narodom: narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz Pan… zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu (Łk 2,10-11). Chrystus narodził się dla wszystkich i po to, żeby zbawić wszystkich, ludzi każdego miejsca i każdego czasu.

Puer natus est nobis, Filius datus est nobis! Dziecię nam się narodziło, Syn został nam dany! (Iz 9,5) Ewangelista Łukasz pisze: nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie (Łk 2,6). Znamy na pamięć te słowa. Przemawiają one do nas z tylu obrazów i tylu zapisów literackich. Znajdują się one w samym centrum kultury chrześcijańskiej i ogólnoludzkiej.
Rodzi się Bóg-Człowiek. Przychodzi na świat z łona Matki, tak jak każdy człowiek. Jak każde nowonarodzone dziecko zdany jest na troskę swej Rodzicielki oraz Józefa cieśli, który z woli Ojca niebieskiego stał się Jego przybranym ojcem na ziemi.

Czas Jego narodzin został historycznie określony: rodzi się za czasów Cezara Augusta, podczas spisu ludności, który cesarz zarządził w całym cesarstwie. Mówiąc o tych narodzinach, Ewangelia ukazuje równocześnie zawiązanie się Rodziny, która tak jak każda ludzka rodzina przeszła swoje trudne koleje. I właśnie ta Rodzina była i pozostaje na zawsze wzorem wszystkich ludzkich rodzin. Jest to bowiem Rodzina Święta. Jest to Rodzina, w której przyszedł na świat Syn Boży, jako Zbawiciel świata. Bóg-Człowiek wprowadził całą ludzkość w wymiar boskości, obdarzył każdego człowieka, który przez wiarę otwiera się na przyjęcie daru, uczestnictwem w życiu Bożym. I to właśnie oznacza owo Zbawienie, o którym słyszą pasterze w noc betlejemską: narodził się wam Zbawiciel…(Łk 2,11).

Jak się to dzieje, że Boże Narodzenie jest świętem radości i wesela? Odczuwają jego radość nie tylko chrześcijanie, ale także inni ludzie dobrej woli. Okres Bożego Narodzenia jest w liturgii i tradycji okresem szczególnej radości. Ileż tej radości odnajdujemy chociażby w śpiewach, które dzisiaj rozbrzmiewają w świątyniach całego świata. Rozbrzmiewają nawet pośród cierpienia: śpiewano je obozach koncentracyjnych, śpiewa się je w więzieniach, szpitalach i w innych miejscach, gdzie się cierpiało i cierpi. Radość z tego, że się narodził Syn Boży, jest większa niż cierpienie. I tą radością dzielę się z wami, drodzy bracia i siostry, i do tej radości wszystkich zapraszam słowami: Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom…

W świetle tajemnicy Wcielenia można odkryć, że życie każdej pojedynczej osoby i całego rodzaju ludzkiego ma sens, przekraczający granice czasu i otwierający nas na wieczność. Jezus, Słowo Wcielone, wkraczając w ludzkie dzieje, upewnia nas o obecności w nich Boga i Jego Opatrzności, Jego miłości i miłosierdzia. Bóg ma swój plan zbawienia dla wszystkich i oczekuje naszej odpowiedzi. Oby uroczystość Bożego Narodzenia umocniła każdego z nas każdego wierzącego, by był nieustraszonym świadkiem wiary chrześcijańskiej poprzez słowo i przykład, modlitwę i ofiarną miłość wobec wszystkich, zwłaszcza najbardziej potrzebujących.

Życzę wam wszystkim – drodzy bracia i siostry - takiego głębokiego przeżycia tajemnicy orędzia Bożego Narodzenia i konsekwentnych postaw życiowych oraz owocnego działania. Amen.